Als het over cyberweerbaarheid en bedrijfscontinuïteit gaat hoor je vaak de opmerking ‘wij hebben een back-up, dus we zitten goed’. Dat klinkt logisch, maar een back-up zorgt er niet automatisch voor dat systemen snel weer beschikbaar zijn na een storing, ransomwareaanval of calamiteit. En andersom geldt hetzelfde: een disaster recovery-oplossing vervangt geen strategie voor back-up. Toch zien we dat veel organisaties deze begrippen nog steeds door elkaar halen. Daarom gaan we terug naar de basis.
Data terugzetten
Het verschil begint bij de vraag die je probeert te beantwoorden. Back-up beantwoordt de vraag ‘hoe krijg ik mijn data terug?’. Disaster recovery richt zich op de vraag ‘hoe snel kunnen we weer werken?’. Dat verschil lijkt klein, maar wordt direct zichtbaar op het moment dat er iets misgaat. Wanneer een medewerker per ongeluk een bestand verwijdert, een database beschadigd raakt of ransomware bestanden versleutelt biedt een back-up uitkomst. Je herstelt de gegevens en kunt verder. Maar wat gebeurt er wanneer een complete omgeving uitvalt? Wanneer niet alleen de data, maar ook de servers, applicaties, koppelingen en netwerkvoorzieningen geraakt worden? Op dat moment blijkt dat het terugzetten van data slechts een deel van de puzzel is. Daar begint disaster recovery.
Disaster recovery
Disaster recovery is meer dan het bewaren van kopieën van data. Het zorgt dat je vooraf nadenkt over en voorbereid bent op een situatie waarin systemen, applicaties en processen zo snel mogelijk weer operationeel kunnen zijn. Dat vraagt om een andere benadering. Niet iedere organisatie heeft daarbij dezelfde behoefte. Een HR-portaal dat enkele uren niet beschikbaar is kent andere risico’s dan een productiesysteem, zorgapplicatie of logistieke omgeving die 24 uur per dag moet functioneren. Juist daarom begint een volwassen continuïteitsstrategie niet bij technologie, maar bij risico’s. Hoeveel uitval kan een organisatie accepteren? Hoeveel gegevens mogen verloren gaan? En vooral: wat zijn de gevolgen wanneer dat niet lukt?
Een tweede datacenter
In de praktijk zien we dat veel organisaties iedere applicatie hetzelfde behandelen. Alles krijgt een back-up en zo ontstaat het gevoel dat continuïteit geregeld is. Maar net zoals niet iedere workload dezelfde eisen stelt aan datasoevereiniteit, geldt dat ook voor herstelbaarheid. Sommige systemen vragen alleen om betrouwbare back-ups. Andere systemen vereisen een omgeving die vrijwel direct kan overnemen wanneer zich een calamiteit voordoet. Daar ontstaat de rol van een tweede datacenter. Niet omdat iedere organisatie een volledig dubbel uitgevoerde infrastructuur nodig heeft, maar omdat een tweede locatie mogelijkheden biedt om verschillende risico’s af te dekken. Het kan dienen als veilige opslaglocatie voor back-ups, als uitwijklocatie voor kritische systemen of als onderdeel van een bredere continuïteitsstrategie.
Kijken naar risico’s
Wat ons opvalt is dat de discussie vaak direct over technologie gaat. Over replicatie, opslagplatformen of cloudoplossingen. Maar voordat hiernaar wordt gekeken moet worden bepaald welk risico je probeert op te lossen. Want een organisatie die één dag uitval kan verdragen maakt andere keuzes dan een organisatie die binnen één uur weer operationeel moet zijn. De kunst zit in het vinden van de juiste balans tussen risico, kosten, complexiteit en bedrijfscontinuïteit. Dat maakt back-up en disaster recovery uiteindelijk geen technisch vraagstuk, maar een bedrijfsvraagstuk. Een back-up beschermt je informatie. Disaster recovery beschermt je vermogen om te blijven functioneren. En juist in een wereld waarin cyberincidenten, storingen en afhankelijkheden toenemen wordt dat onderscheid steeds belangrijker.
Technische termen
Wanneer organisaties nadenken over back-up en disaster recovery verschijnen al snel allerlei termen op tafel die voor IT-professionals bekend terrein zijn, maar voor bestuurders vaak minder tastbaar. We leggen ze uit:
- Recovery point objective (RPO): laat zien hoeveel dataverlies acceptabel is. Kun je leven met een dag verlies, een uur verlies of slechts enkele minuten?
- Recovery time objective (RTO): beschrijft hoe snel je weer op de rit bent. Hoe lang mag een applicatie of proces buiten gebruik zijn voordat de impact onacceptabel wordt?
- Work recovery time (WRT): de tijd die nodig is om gebruikers daadwerkelijk weer aan het werk te krijgen nadat systemen technisch hersteld zijn. Want een server die draait betekent niet automatisch dat de business weer functioneert.
